lubię

kiedy uśmiechasz się do mnie wierszem poezją wpisaną w codzienność gdy bladoróżowe mgły w zenicie czasami takie ciężkie i lepkie powietrze napawa strachem twoje słowa płyną łagodną falą ku oceanom jestem żeglarzem kartka po kartce nieśpiesznie wśród jakichś rurek wenflonów kiedy krople spadają znacznie wolniej niż wiosenny kapuśniaczek lubię jak piszesz albo tak zwyczajnie na werandzie gdy jesiennieją w sadach wszystkie owoce słowo po słowie nieśpiesznie jak wyborne delicje smakują przy kawie twoje wiersze