Szumi świat

Sza-sza, szuru-buru, sza Cz-cz, jeszcze raz Żwir-żwir, szumi kurz Pstryk — i nie ma nas Sza-sza, szuru-buru, sza Cz-cz, jeszcze raz Żwir-żwir, szumi kurz Pstryk — i nie ma nas W szafie szepcze czyjś szalik szura, chrzęści, chce coś rzec Czajnik prycha, stół się krzywi krzesło wyszło, nie wiem gdzie Szczotka tańczy z parasolem łyżka drży jak wielki dzwon Ktoś mi szepnął: „ciszej, człowieku” więc zrobiłem większy ton Szu-szu-szu Coś tu szura Cza-cza-cza Coś się czai Że-że-że Może burza Nie, to tylko czajnik gra Sza-sza, szuru-buru, sza Cz-cz, jeszcze raz Żwir-żwir, szumi kurz Pstryk — i nie ma nas Szeleści świat szeleści świat szeleszczę ja szeleszczysz ty Trzeszczy dach trzeszczy czas trzask, trzask, trzask i po nas Przyszła środa w czwartek rano przyniosła sześć pustych drzwi Za drzwiami siedział mały wrzesień i liczył: trzy, trzy, trzy Rzeczka mruczy „ż-ż-ż-ż” chrząszcz ma problem, bo chce spać A ja szukam swoich spodni które poszły zwiedzać świat Czyżby? Czyżby? Czyżby nie? Ciszej. Głośniej. Jeszcze źle. Szczęk-szczęk Szum-szum Trzask-trzask Brzdęk! Szeleści świat szeleści świat szeleszczę ja szeleszczysz ty Szary szum żółty kurz cztery ściany siedem burz Szeleści świat szeleści świat aż się język plącze w pół Szczebrzeszyn? Nie dziś. Chrząszcz? Już śpi. Sza-ra-ra Szu-ru-ru Cza-ra-cza Żu-ru-żur Sza-ra-ra Szu-ru-ru Cza-ra-cza Żu-ru-żur Świat się kręci szumi, trzeszczy szura, chrupie syczy, skrzeczy A gdy nagle zrobi się cicho... Ćśśś. Nie ruszaj. Coś jeszcze szeleści.