wyciągam kolejnego żeby przypomnieć sobie skurwiony wyraz twarzy gdy tak nienawidziłeś a potrzebowałeś jak powietrza pierwszym się nie zaciąga z początku i ciebie nie wzięłam każdy wdech mocniej wiązał tego ognia nie gasiło sumienie tylko z każdym oddechem stawało się ciężej by żyć bez siebie widzę teraz w tym dymie i twoje usta smakowały tak podle ale niemożliwe by przeżyć bez tego dzień wciąż rozpalona każdym spojrzeniem pragnę czuć twój smak mimo że ciągnie mnie w dół czy to już uzależnienie skoro przeżyłam kolejny miesiąc bez ciebie