Rosną muchomory w lesie, kapelusze mają w kropeczki, wiązane na sznureczki. Wkoło tańczy, obraca się, śpiewa oraz skacze wróżka, a jest to wróżka kręcąca. Zachowuje się jak dzika. Ojej, wpadła na dmuchawca, otarła jedno kolanko! Na pomoc żabka skoczyła i na otarte kolanko listek babki przyłożyła. Później żabka wstać pomogła, do domu wróżkę zabrała, pod trzecie drzewo … pośród traw, tam nieopodal… gdzie jest staw. Teraz nie będzie tańczyć? Oto ona się nie boi, lecz musi trochę poczekać, aż się kolanko zagoi. Muchomorki już wyrosły, Gdy je wróżka zobaczyła, wnet się kołem potoczyła na małą żabkę wleciała. Dzwoneczkowym telefonem inne wróżki zawołała. Wszystkie zatańczyły społem, na okrągło, dookoła. Żabki już im tam rechoczą. W rytm kumkania – razem tańczą. Takiego przedstawienia my przenigdy nie zapomnimy!