Ciągle czekam na przypływ Na Zew Na wenę, co uskrzydla myśli Oczekując w bezruchu Omija mnie, Co w głowie się nie mieści Wciąż czekam Na przypływ - na zew Niech choć fantazją popieści Ten bezruch pochłania mnie lecz chcę, by satysfakcją napełnił I tak wciąż życie ucieka gdzieś A życie w głowie się nie mieści W bezruchu tonie weny zew Jedynie fantazja pieści Trzeba by wstać, wyruszyć, wędrować Ku bezcelowi się skłaniać Przyjmować, W trudnościach trwać, Doświadczać, Przeżywać, Testować Trzeba wstać, wyruszyć, wędrować I błądzić I żałować W trudnościach trwać Doceniać smucić I cieszyć się Żyć! a nie fantazjować Żyć! bo życie w głowie się nie mieści Porzucać wiedzę I wciąż uczyć się Ku bezcelowi się skłaniać Żyć! a nie fantazjować Żyć! bo życie w głowie się nie mieści Więc, gdy przychodzi weny zew Porzucam chęci i niechęci Niech życie satysfakcją napełni mnie To życie... które w głowie się nie mieści