dzisiaj patrzysz na mnie spuszczam głowę nie godna wzroku twego miłosierny Boże na Twym brzegu stojąc a nogi uginają się pod ciężarem słabości upadam w ustach nie czując piachu nie godna przebaczenia…

w wazonie fiołek ze stokrotką robią do siebie maślane oczy palce toną oblizując usta czekoladą pachnie mi(łość) a smak(ujeść się nie mogę) Lubawa,31.03.2007r.

nie o tym chciałam mówić bo i tego nie chciałam słuchać ja chciałam słyszeć słowa znajomych ust i widzieć wzrok znajomych oczu bo ja bynajmniej nie chciałam mówić a ty bynajmniej nie chciałeś słuchać ty chci…

nie wypatruję same wiedzą gdzie patrzeć nie muszę nic mówić kierunek ten sam znanej na pamięć nie wyglądam one tylko zerkają z wystawioną głową podświadomie w tę samą stronę niepewności Lubawa,…

za zamkniętymi drzwiami powietrze prześwietla księżycowy blask włamywacz nie kradnie nic prócz intymności za zasłoniętym oknem szyba (nie)widząca tuli spojrzenia gwiazd zakradające się nigdzie w intymn…

jest taka miłość wolna od nienawiści wiesz nie zdołasz jej wykorzenić jej się nie wyrywa możesz podlewać tym swoim kwasem (nie)ludzkości a ja choć jestem (nie)rodzina i tak was będę Lubawa,4…

zacisnąć wargami spazm gorącą lawą wypływający z krateru rozkoszy wpełzać językiem na szczyt balansując na (pięcio)linii cielesności zetrzeć palcem z warg oblizać podrażnić (pod)niebie(nie) śmietanką Lu…

mnie zdobywać zabawne a zdobyć zapomnij ja nie bywam ofiarą mnie na stosie nie spalisz a jeśli strawi mnie ogień to tylko pożądania i tylko namiętności językom poddana ulegnę z największą rozkoszą…

gdy już wymkną się z ust niby mimowolnie a pod naciskiem twojej prośby wyszeptanej czulej niżbym pragnęła czułość usłyszeć w głosie czy wówczas to samo powietrze nadal zmiesza z sobą oddechy by to samo spojrzenie…

porywasz mnie nocą pieścisz szaleństwem ryzykując utratę zmysłów składasz ofiarę dawania siebie do ostatniej kropli potu namiętnym szlakiem języka spływającej w głąb nasycenia wzniecasz pożar pożądania zakazanym sp…

zakwitł długo czekałam na pełnych ustach jeszcze do wczoraj zaciśniętych w kreskę zbielałą umartwieniem zalśniły nawet jakby błękitniej spoglądały głębią jeszcze do wczoraj skrywając łzy pod ciężką kotarą…

ciepłym oddechem ogrzewającym zimne powietrze przytulone do bladego policzka serdecznym uśmiechem ciepłym spojrzeniem wlewającym spokój w umartwione serce łagodnością milczeniem zrozumienia dającemu…