Ludzie na przestrzeni czasu utworzyli pewien model życia, według którego automatycznie chcą podążać, więc bardzo często mają problemy, aby wybić się poza ramy przyjętych norm, czy schematów i żyć niezależnie od tego, co zostało im narzucone przez los oraz społeczeństwo. -- Oto przesłanie zawarte w powyższym tekście. Myślę, że powinno być tu osobne okienko na przemyślenia i dopiski autora. ;)

Chodziło mi głównie o zawarcie przesłania, jak wiadomo dopiero kiedy się coś traci, przekonujemy się o tego właściwej wartości i dostrzegamy pewne rzeczy, które wcześniej były dla nas nieuchwytne. (mówię tu o sobie, nie o wierszu) Raz na jakiś czas nawet koślawy rym może nieść w sobie głębsze przesłanie; ale dzięki za uwagi. ;) Oby obcowanie z aspiryną przyniosło pozytywne efekty. Pozdrawiam. ;)

Nie wzorowałam się na cudzym dziele. o;

Beatrice, ja pierwszy kontakt z tym wierszem miałam na lekcji polskiego, więc sądzę, że gdyby czegoś brakowało, czy coś było źle nasza profesor by to zauważyła, a jeśli nie ona to choćby autorzy podręcznika. Pozdrawiam. ;)

Beatrice, poprawiłam jak proponowałaś, czy teraz lepiej? c: