365 dni, a nawet 367 mogłem czekać Po co własciwie? Nie wiem Ponoć miałem być szczęśliwy Ponoć Być uczynny i życzliwy Ponoć Kolekcjonować dobre uczynki Na poczet nowego życia Śróbować wyniki człowieczeństwa A e…
Czogu
W serwisie od 2009
Czołgista Czołgu Czołg Czołk. Amator, hipokryta, krytykant z sądeckiego podwórka wierszowania Hrhr
Rezerwat nieswoich wad Tkwi głęboko i pochłania sen Kolekcjonować je można długo I trwonić szukając kolejnych Wypełniają cenny czas Przybierają kształt klatek filmowych Znikają kiedy stają się jawą Bywają wspom…
Od biedy wymyślony Zapchajdziura poranna Ułożona między trzecim ziewnięciem A pierwszą kawą Pomysł wyjściowy Kolejnego dnia danego mi Na poprawę po wczoraj Nie do końca przemyślanym Czasem dopiero teraz Zrozumian…
Leń bez wyobraźni Taki nikczemny Daremny że aż Szkoda sensu Zezmolony Jak msze Potraktowane środkiem owadobójczym Wycofany do granic możliwości Tchórz Zakompleksiony losem nie swoim Bo żyć to znaczy wybierać…
Z perspektywą jutra Zmienić ma się wszystko Słońce ma wstać tak jak nigdy Chmury ma nie być ani jednej Czyste błękitne niebo mówiące do mnie Tak to od dziś! Ma przyjść wena Mają być pomysły Czas ma płynąc ukradkiem…
Trzydzieści trzy latarnie Rzucające cień na całą ulicę Ścierzek pełną Moich i Twoich Wczorajszych i dzisiejszych Drętwych i podniecajacych Różnicujących się wzajemnie Po prostu Rozkopanych koparką jak na Plantach
Trunek tak pospolity że aż zalać się nim trudno Głowa pęka wtedy i całkiem odmyśla się człek Za to bardzo efektowne Bo sączone długoterminowo Ścina dopiero po którymś tam z kolei W zasadzie wtedy kiedy pieniędzy już brak…
Zawiesił mi się w przedpokoju Zgarbił się i podniósł wzrok na stół Czekał na nie wiadomo co jak zazwyczaj Tylko łeb spuszczał coraz niżej Zrobiłem mu zdjęcie i wciąż nic Świadomość jego nieświadomości wyrażała się białkó…
Znikoma namiastka absurdu Trwała skaza na rzeczywistości Nijaki świadek vermuthu Który rozlał się na stół Słodki i lepki Mętny od śladów Palców Twoich Które tak delikatnie Prześlizgiwały się po mojej szyi Nic ni…
Tam gdzie mnie nie ma jest lepiej Sam jestem gdzie jestem bo tego chciałem Nie doceniając ludzi Kpiąc z życia Przegrałem Partię ważną Oby nie decydującą Bo jeżeli tak już ma być to Przegrana byłaby nie tylko partia…
Tam gdzie mnie nie ma A gdzie chciałbym być Istnieją myśli tak proste i banalne Że aż porażające swoją logiką Uprościły by mi życie nie jeden raz Ale ich nie znam Bo tkwię w swoich przemyśleniach Często niedojrzałych…
Knułem to od lat Marzyłem Śniłem aż zanadto Wypełniała mój mózg Wypełniała krew Pozostała złudzeniem Punktem odniesienia I skryptem mej abstrakcji
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.
O mnie
- W serwisie od
- 2009
- Ostatnia publikacja
- 11.09.2009
- Wyświetlenia utworów
- 2 242
- Reakcje na utwory
- 0