Pani Donato na moje oko to jest etnolekt górali śląskich inaczej mówiąc górali niskopiennych :D Swoją drogą piękna sprawa, że dzisiaj regionalzmy wracają do łask. A z ciekawostek w gwarze górali jest wiele słów pochodzących z najtrudniejszego języka w Europie czyli węgierskiego :) pamiętam rozmowę polskiego gorala ze słowackim sąsiadem na moich oczach. Młody byłem, prawie nic nie rozumiałem, ale oni dogadywali się bezbłędnie. Czego do dzisiaj nie widziałem wśród ludzi posługujących się tym samym językiem :D A tak naprawdę to chyba pani wymieszala cała nasza krajowa pobocznosc wyłączając najciężej zrozumiały etnolekt kaszubski :) Bardzo dziękuję za ten wiersz. Wywołał u mnie wiele uśmiechu :)

Nie widziałem Pani wiersza przed opublikowaniem swojego. W przeciwnym wypadku wymyślił bym inny tytuł dla własnego. Ps. Chyba widziałem ten tekst na innym serwisie. Jest Pani aktywna :) Pozdrawiam Adrian

Niezwykle smutny w swej szczerości utwór. Niewiarygodne ile cierpienia potrafi wyrządzić ludzka nieodpowiedzialność. Mam nadzieję, że następne teksty jakie od Pani przeczytam będą wyłącznie pozytywne. Pozdrawiam

Jak dla mnie jest świetnie. Brzmi jak ballada rockowa :)

Witam. Nie spodziewałem się odzewu, a tym bardziej pozytywnych ocen. Ten tekst prześladuje mnie od kilku lat (wczoraj po raz pierwszy go zapisałem - a skoro miałem na komputerze to wrzuciłem i tutaj). Kiedy zbyt szybki napływ dużej gotówki rzucił mnie w wir imprez oraz romansów. Tak jak wspomniał Leopard - czasem potrzeba poświęcić trochę czasu by go odnaleźć. Jednak zapewniam, że warto poświęcić czas by krok po kroku rozszyfrować kobiecą mapę. Nie mogę przytoczyć także z tego powodu, że jest to sytuacja bardzo indywidualna. I każda para poszukiwaczy potrzebuję odnaleźć własny szlak. Jednak jest to swoisty Stairway to Heaven. Pozdrawiam :)

Dobrze jakby więcej osób się udzieliło w tym temacie, jest szansa na ciekawą dyskusję, z której niestety z powodów sytuacji życiowej powoli zaczynam wypadać wbrew swojej wolido prowadzenia tej rozmowy. Może się mylę, ale odnoszę wrażenie, że spędził Pan swoje życie (ponad dwukrotnie dłuższe od mojego) w świecie kultury, z którego zostałem wypchnięty zanim tak naprawdę dojrzałem jako człowiek. Proszę mnie nie żałować ponieważ jestem zwykłym beztalenciem, które w latach młodości potrafiło swoją arogancją zalać Australię przerabiając ją na Atlantydę. Tak jak wspominałem, nie potrafię swym umysłem ogarnąć świata, który chcę Pan bronić na serwisie dla przeciętnych amatorów (zresztą sam tu jeszcze błądzę po omacku,ale wydaję mi się, że dla wielu osób to po prostu serwis do kontaktu z ciekawymi ludźmi). Zdaję sobie sprawę, że w przypadku rzeźbiarzy powinien artysta zostać zakwalifikowany jako pracownik przy podwyższonym ryzyku i mieć obliczaną emeryturę według współczynnika 1.8 (jak górnicy w najcięższych segmentach - mnie ten przelicznik nie dotyczy). Jak to wygląda w rzeczywistości nie mam pojęcia. Mówi Pan, że Państwo i politycy powinni objąć swoją protekcją artystów. Ale politycy nie są od tego. Oni jedynie utrzymują się na dobrze płatnych stanowiskach wykorzystując ludzkie emocje. Niech Pan nie liczy na szacunek dla kultury ludzi, którzy wykorzystują swoje znajomości dla fikcyjnych stanowisk w radach nadzorczych spółek państwowych tudzież w komisjach śledczych do spraw niepotrzebnych. Przyznam, że trafił Pan na grunt, na którym nie mam żadnego pojęcia. Rzeźbiarstwo to wyjątkowo ciężka sztuka, jednak nigdy nie należała do mojego kręgu zainteresować (proszę wybaczyć mi moją ignorancję). Jednak nie wydaję mi się by tacy ludzie jak Igor Mitoraj czy Magdalena Abakanowicz (pewnie mają swoich młodych odpowiedników, których niestety nie znam) kiedykolwiek przymierali głodem. Pozdrawiam i postaram się już zaspokoić swoje zapędy w tej dyskusji. Jednak cieszę się, że mogłem dołączyć do takiej rozmowy. Jest to ciekawa odmiana w mojej nudnej egzystencji :)

Panie Damianie Brutczyk polski system podatkowy jest kiepski, ale nie uderza w artystów. Mogę się mylić, ale wydaję mi się, że mają najwyższe ulgi podatkowe w kraju. Jednak w ich przypadku wszystko wygląda inaczej niż w innych grupach zawodowych. Jeśli chcą dostać godną emeryturę muszą o nią zadbać sami. I to jest właśnie dobre. Są wolni. Jeśli będą sami opłacać wysokie składki emerytalne z pieniędzy wypracowanych przez całe życie to nie będą narzekać. Jako górnik płacę składkę emerytalną 16 razy w roku. Składkę emerytalną mam większą od większości grup zawodowych i nie mogę tego zmniejszyć (ale oczywiście indywidualnie mógłbym dopłacić więcej). Mimo tego moi znajomi z innych regionów Polski twierdzą, że moja ewentualna emerytura będzie zbyt wcześnie i zbyt wysoka. Górnicy są za to znienawidzeni, chociaż sami na to pracujemy (tak wiem, że Gierek traktował górników jak święte krowy, ale nie żyjemy już w PRL). Po napisaniu matury myślałem, że do 30 roku życia będę gwiazdą za swoje teksty piosenek, wiersze, scenariusze filmowe, kabaretowe i nie tylko. Gdyby ktoś pomyślał podobnie i postanowił mnie utrzymywać do spełnienia się tych snów to zniszczyłby mnie jako człowieka. Kontakt z rzeczywistością zmusił mnie do porzucenia arogancji i jestem dziś zwykłym fizolem kochającym sztukę - tak jak moi rodzice. Niestety nie mamy komputerów mierzących potencjał ludzki. A żaden kraj nie jest w stanie opłacać wszystkich ludzi uważających się za artystów (zresztą kto by się wtedy za takiego nie uważał ;) ). I taki przykład ze sportu. Dawniej wielu gwiazdorów angielskiej piłki klubowej kilka lat po zakończeniu kariery zostawało bankrutami. Powstała związek zmuszający ich do opłacania swojej przyszłości i wyeliminowano to zjawisko. Ale duża część piłkarzy przez całą swoją karierę ma psychikę dziecka i trzeba ich prowadzić za rączkę. Chyba nie uważa Pan, że tak samo mamy traktować ludzi, którzy mają reprezentować naszą polską kulturę? Oczywiście może źle interpretuję pański apel. Jak wspominałem - jestem bardzo prostym człowiekiem. Nie mogę w pełni zrozumieć problemów ludzi uzdolnionych, a do tego gdy byłem młodszy to raczej w takich środowiskach nie wzbudzałem zbyt wielkiej estymy za wiejski akcent i doświadczenie w pracy fizycznej od 14 roku życia. Także wie Pan. Nie dopłacił bym ani grosza do emerytury ludzi czujących się Davidem Bowiem, a dziś pracujących na ludzkim kombajnie przy zbiorze ogórków w Holandii. Aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że tak jak Pan mówi wielu wielkich artystów nigdy nie doczeka się uznania. Taki już mamy wszechświat. Ale nie żyjemy w Kambodży Pol Pota. PS. Franz Kafka prosił o spalenie swoich dzieł pośmiertnie. Na szczęście dla wszechświata, jego przyjaciel postanowił się sprzeciwić jego woli. Kto wie, że zdawał sobie sprawę jak wielkie dzieła stworzył, ale nie chciał by ktoś dzięki jego pracy zarabiał kiedy jemu się to nigdy nie udało. Pozdrawiam i jak wspominałem. Zdaję sobie sprawę, że mogę się mylić w każdym wersie swoich wszystkich 3 komentarzy pod Pana apelem.

Ogólnie rzecz biorąc spodobało mi się, ale nie mogę pozostawić oceny. Niestety w dzieciństwie już się mocno wyczuliłem na rymy czasownikowe i jakoś do teraz mnie odpychają. Ale pozdrawiam panią i zachęcam do dalszej pracy.

Panie Arturze ma pan rację gdyby nie jedna rzecz. Istnieje taka cecha charakteru jak pazerność. Nie każdy człowiek ją posiada, ale z pewnością w każdej możliwej grupie społecznej ona się przytrafia. Nawet jeśli ktoś zostaję prawnikiem, policjantem czy urzędnikiem z powodów ideologicznych nie oznacza, że w przyszłości nie przyjmie łapówki sprzedając swoje ideały. Artyści nie są przecież wzorami moralnymi, którzy nie kalają swojego sumienia poprzez zwykłą chęć wzbogacenia się. Nawet osoba pragnąca tworzyć wielkie dzieła może mieć większą chęć zdobycia fortuny. Przypadki są różne. Szymborska i Miłosz to były wielkie talenty. Partia takich ludzi potrzebowała do propagandy sukcesu. W dzisiejszych czasach mogliby mieć gorzej, a może lepiej. Ciężko ocenić. Stanisław Lem musiał dopisać 2 tomy do Szpitala Przemienienia by wydać (oczywiście z korektami) tę piękną książkę. Moim zdaniem nie umniejsza to jego randze wielkiego pisarza. Rodzice nie uświadamiają swoich pociech jeśli chodzi o kulturę. Ale to jest zamknięte koło. Ludzie nie mający na jej temat pojęcia nie są w stanie przekazać żadnej wiedzy swoim dzieciom. Swoją drogą sztuka zna tak różne przypadki, że niczego nie wolno uogólniać. The Beatles zdobyło światową sławę grając proste covery kawałków rock'n'rollowych. A już cztery lata po Please, Please Me nagrali Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Nie wiem jak wygląda praca artystów czy poetów. Nigdy nim nie byłem. Jestem przeciętnym górnikiem. Potrafię przeżyć za wypłatę kopalnianą, chociaż łatwo nie jest :) Potrafię spontanicznie spisać swoje emocje w łatwostrawnej rymowance. Marzy mi się by usiąść przy biurku z myślą, że tworzę arcydzieło. Ale 10 lat temu marzyłem by stanąć na tarasie własnego biurowca. Także niech sobie ludzie udają artystów pływając w kajaku stworzonym na kształt własnej pochwy. Kiedyś można było zostać gwiazdą odpalając papierosa za pomocą stóp. To że kiedyś były czasy, nie znaczy, że dziś ich nie ma. A artyści jak to artyści. Jedni zdobędą chwałę za robienie szajsu, inni zostaną pochowani z zupełną pogardą jak Edgar Allan Poe. Trudno liczyć na sprawiedliwość w sztuce. Po prostu jej nie ma w życiu doczesnym. Pozdrawiam i przepraszam, że po powrocie z imprezy lubię sobie popisać różne bzdury w sieci.

W końcu najwięksi artyści wyprzedzają swoją epokę i zdobywają uznanie pośmiertnie. ;) Swoją drogą to normalne, że chcąc zarobić dużą gotówkę trzeba tworzyć chłam. Do ambitnej sztuki ZAWSZE trzeba dokładać ponieważ większości ludzi ona w ogóle nie interesuje. Nawet Chopin musiał uczyć beztalencia z bogatych francuskich domów żeby móc się utrzymać. Kultura wyższa nie zarabia, wymaga sponsoringu oraz poświęcenia artystów. Film Botoks stał się ogromnym hitem komercyjnym. Na Zimną Wojnę nie wielu Polaków wybrało się do kina. Tylko kto będzie pamiętał pana Vegę za 5-10?

Zastanawiam się jaki jest cel zniechęcania użytkowników do pisania. Jack London zanim zdobył sławę i pieniądze był pogardzany, ale dzięki uporowi osiągnął szczyt. Z bardziej realnych przykładów. Zespół Queen miał problem z wydaniem na singlu Bohemian Rhapsody - wytwórnia nie wierzyła w potencjał tego utworu... I najważniejsze. To strona dla amotorów. Sam już kilka lat temu zauważyłem, że nie posiadam talentu, ale... My musimy pisać. Nie chodzi o sławę czy pieniądzę, umysł zmusza człowieka do pisania. Pracuję na kopalni, większość moich prac powstaję samoistnie gdy wykonuję fizyczną pracę. Wiem, że nie są to arcydzieła, ale po powrocie do domu muszę spisać... W poprzednim tygodniu zarejestrowałem się na tym serwisie. Wiem, że mój styl jest trudny do przełknięcia, ale będę od czasu do czasu publikował. Przynajmniej znajomi mają w jednym miejscu podgląd gdyby sobie o mnie przypomnieli (nie korzystam z serwisów społecznościowych). Powodzenia Pani Maju i przepraszam za zajęcie komentarzy tak długą wypowiedzią, być może nie na temat :) Pozdrawiam :)

Można by kilkadziesiąt motywów wstawić. Niestety moje prace to tylko i wyłącznie proste improwizacje przez co nawet z ciekawego tematu nie wycisne 100%. Pozdrawiam i dziękuję za komentarz. :)