otóż nie, Czaku Norrisu

nie pierwszy raz takie akcje z nim i pewnie nie ostatni... dzienks! jak będę mieć chwilkę poobczajam Twoje : )

poruszające

KubaP, piszesz że masz dziecko. Ale to ty je wychowujesz, czy ono ciebie? Bo twoje zachowanie jest bardzo infantylne. Proszę bardzo, jeśli ci tak na tym zależy to nie usunę tego długaśnego komentarza 'kopiuj/wklej'. Oceny nie są ważne. Żaden poeta nie pisał dla 'ocen'. Proszę nie bądź śmieszny. Publikowanie wierszy dla ocen jest dokładnie taką samą formą zwrócenia na siebie uwag (i pozornego dowartościowania się), jak wrzucanie miliona zdjęć na portale społecznościowe typu Facebook w oczekiwaniu na lajki. Co z tego? Nic. Jeżeli piszesz dla ocen na serwisie poezje.pl, to polecam już proponowaną przez ciebie metodę - załóż miliard nowych kont i z każdego dodaj sobie plusy. 'Wątek staje się nudny' to idź stąd. Serio. Tak bardzo uważasz się za wyższego, lepszego ode mnie, ale i tak dużo czasu spędzasz na pisaniu złośliwych komentarzy, wchodzeniu na mój profil, odpowiadaniu mi na czacie. Dziękuję za twą uwagę pomimo całej Twojej pogardy odnośnie mojej osoby. Może kiedyś dorośniesz to porozmawiamy. Teraz proszę cię o zaprzestanie tej konwersacji, którą nagminnie prowokujesz.

Czyżby poezja dadaistyczna KuboP ci nie pasowała?

Co za stek bzdur KubaP. Usuwam stąd tę 'litanię dla beztalenci'. 'Regulamin' pisania wierszy, dotyczy poezji jedynie w jej rzemieślniczym aspekcie i nie ma nic wspólnego z poezją jako sztuką. Dziś się ostatecznie przekonałem, że pochodzimy z dwóch światów: wy zajmujecie się rzemiosłem i zamierzacie je dociągnąć do perfekcji, ja traktuję poezję jako całkowicie wolną metodę ekspresji. Nie mi oceniać, który aspekt jest 'lepszy'. Każdy niech się trzyma swoich przekonań. Szkoda jedynie, że nikt z was nie jest otwarty na nowe idee, a siedzi we własnym zamkniętym pudełku. Bez jakiejkolwiek świadomości jak wygląda świat zewnętrzny i z wielkim wstrętem do zrobienia pierwszego kroku na prawdziwej przestrzeni. Strach przez niezrozumiałym i nieznanym.

'IGNORANCJA TO SIŁA widzę, że jedno z Orwellowskich haseł partii i tutaj jest podstawową zasadą.

[pomóc*, a nie 'pomuc' jak raczyłaś napisać; jeśli już się trzymać tych ścisłych zasad pisowni] Ja uważam, że to ty nie potrafisz pisać. I co teraz? Moje zdanie przeciw twojemu zdaniu. Które wygrywa? Które jest to prawdziwe? Poezja, moja droga, to nie jest domena wiedzy 'zero-jedynkowej'. Tu nie ma absolutów, ram, pewników itp. A każda osoba próbująca traktować poezję w sposób matematyczny, w sposób 'zgodności' do panujących 'zasad' nigdy nie będzie w stanie napisać prawdziwego wiersza. Pisanie wierszy jest sztuką, a sztuka jest wolna, co już milion razy wspominałem, ale najwidoczniej jest to zbyt trudne do zrozumienia. Albo coś jest wolne, albo nie. Twoje sztuka się dusi w tysiącu klatek, w które ją wcisnęłaś. Moja sztuka jest wolna niczym ptak. Bardzo płytkie jest wasze podejście, skoro jedynie krytyka formy się liczy na tym serwisie. Treść, jak już się przekonałem jest tu nieistotna. Nikt tu nie rozprawia o interpretacjach wiersza i własnych przemyśleniach wywołanych jego lekturą. Nie mam narcystycznego podejścia. To jest przecież celem poety - wywrzeć wpływ na kogoś innego poprzez swoją sztukę. A to właśnie zrobił KubaP. Wywarł na mnie wpływ, przez co o nim napisałem. I kimkolwiek bym nie był, to zawsze powinien być pewnego rodzaju sukces dla twórcy - właśnie wpłynięcie na czyjeś życie, na czyjąś sztukę. Jeszcze raz przypomnę, nie oczekuję tu krytyki, nie produkuję rzemiosła, a tworzę sztukę. Oczekuję (i wcale nie wymagam) jedynie podzielenia się próbą interpretacji moich wierszy, lub opisaniu własnych przemyśleń, uczuć po przeczytaniu mego dzieła. [A jak tak kochasz swoje zasady pisowni, to sama nie najlepiej tu wypadasz. Interpunkcja u ciebie leży, zdania w swej wypowiedzi zaczynasz małą literą, korzystasz ze znaków jak np. '..' które nie istnieją w języku polskim.] Pozdrawiam i kłaniam się nisko

Kuba poprzez swoje postępowanie głęboko odcisnął się moich uczuciach, przez co (a może dzięki czemu) pojawił się w moim wierszu. W tej chwili odczuwam dokładnie to, co napisałem. Niewspomnienie o Jakubie byłoby przejawem fałszu, gdyż bez niego wiersz byłby próżny - o niczym. To Jakub zainspirował mnie do pisania. Na jego miejscu czułbym się wyróżniony, gdyż w tej chwili jako jedyny człowiek z ponad 7 miliardów ludzi na świecie pojawił się w mym wierszu. Poezja jest wolną sztuką - mogę się odnosić dosłownie do wszystkiego, do czego tylko zachcę. Ciągle widzę brak zrozumienia mych intencji. Nikogo nie obwiniam za minusy i krytykę, a za pobudki którymi osoby się kierują. Klikanie minusów z powodu urazów personalnych niestety jest na poziomie przedszkolaka dopiero uczącego się żyć w społeczeństwie. To samo krytyka - w dziedzinie sztuki nie powinno się stosować absolutów rymy nieładne, brak przesłania itd. itp. Każdy powinien pisać jedynie o własnych subiektywnych odczuciach, gdyż w sztuce obiektywizm nie istnieje. I przy każdej ocenie/interpretacji mieć świadomość, że istnieje możliwość całkowitej pomyłki co do jednego słowa. Ja sam nie oczekuję krytyki moich wierszy czysto 'rzemieślniczej'. Moja twórczość nie skupia się na budowaniu pozornie pięknej formy, a na treści i przesłaniu. I o tym chciałbym tu rozmawiać. Ale jedynie z ludźmi, którzy potrafią powiedzieć 'JA nie widzę tu sensu' zamiast 'tu NIE MA sensu'. Pozdrawiam!

takie tam pitu pitu

Urzekło mnie