W ciemnym tle za plecami- jasna twarz zdaje się mówić jakieś słowa... Z grzechów popełnionych mych nawiązuje się rozmowa... Monologiem zwał ją bym kuciem nożem w martwe ciało śpiewa przy tym jakiś hymn... Dobrze było -źle...
← Kustosz
Utwory
Wyrazić chce smutek wena w obrazie... Obraz powstaje bez weny- narazie. I skończyć nie może artysta obrazu czekając na przebłysk w smutku zawarty... Aż tu nadeszła pewnego razu... Bo jak długo można tak z pustą kartką....
Prosiłem by zdiął okulary Prosiłem siebie by przestać On ciągle nie dawał wiary że mógłbym honor swój zbesztać Wybaczył mi szybko - zapomniał nim wiosna jedna minęła... Czas bezlitosny przypomniał świadomość za późno p...
Poznałem Ją i tak już zostało... Wcześniej Jej tak wiele ,teraz zaś za mało. I takie zaiste było z Nią trwanie... Że muszę z Nią być, przeznaczenia nie zmienię. ...jak oddychanie, poranne śniadanie Tak oczywiste było myślenie...
Czy to ja się tak pocę czy poci się roztocze Gdy w mojej poduszce śpi... Czy to moje ślady butów na prześcieradle A może ktoś przechodził ...i usnął nagle... Czy możliwe by ciśnienie skakało tak do góry a płytkę w gło...
Oddzielony od świata z własnego wyboru Nie dostrzegał blasku i nie widział torów Tylko ciepło czuł jak grzało mu twarz Sumienie swe kuł a wokół gęsty las I budzi się rano i znowu pije Słońce pali mordę i ogrzewa szyję...
Na pograniczu ludzkich praw na zakłamanyn świecie przypuszczeń i nadzieji że szczęście swe znajdziecie są ludzie na których zależy mi bardzo są uczucia które nie znikną są uczucia które mną gardzą Istnieje jeszcze to...
Cienka droga ścieżka życia grzązkie zbocza Tak bez Boga do ukrycia gdzieś do moczar i pod górę z zakrętami między bagnem Czy ja runę? Kto mnie rani? Czy przepadnę?
Do wszystkich mieszkańców naszej planety z pogardą dla wojny korupcji i zdrady pnijcie się w górę mężczyźni kobiety skutków swej mądrości zostawiajcie ślady!!! Aby Polska narodem prawym się stała aby zdrajca zdradzony...
Czemu nastrój mnie dopada nostalgiczny w sposób stały wieczorami i cykliczny czemu umysł zaśmiecają sprawy błahe czemu wiatr bez przerwy rzuca w oczy piachem czemu tu a nie gdzie indziej teraz jestem i życie jednostki j...
Widzę cieńką balansującą linię która oddziela nieskończoną głębię od zawirowanych myśli i ich skojarzeń Głębię czarną, pustą ,nijaką i obcą skojarzenia wątków skojarzenia wydarzeń Gdyby okrąg opisać na lini linia przes...
Mały pokój, łóżka cztery jedno okno, lustro jedne W nim osobne charaktery leczą swoje myśli błędne. Odpłynąłem w dal swą łódką sam ją sobie zbudowałem by muzyka była nutką ciszy i spokoju chciałem. Strach powrotu...
W spójności różności żyjąc w tej radości W osobowości-czyjejś w mądrości-cudzej głupotą nie poszcząc nie mając godności która w innych gości. Marszcząc czoło jakbyśmy myśleli będziemy brać to co inni chciel...
Widzę w cieniu cząstkę światła widzę w świetle odchłań ciemną Czy ja drogę sam wybiorę? Może wpadnę weń daremną? Skrzydła mam lecz stery słabe Daj fortuno szczęścia los ja po twoim kole zjadę przed przepaścią ujrzę m...
-Bobrze miły,jak tam ząbki? -doskonale... -Takie ząbki by przydały się bobrowi w kryminale... -Jam niewinny!!! -A ja winny? We mnie głazem nie rzucano. Tak jak codzień ,codzień rano w genach mi budować dano. -Ja kole...
Jam poeta subiektywny prostą linią kreślę bycie może trochę przez to dziwny ale lekkie moje życie Jam poeta obiektywny odnóg myśli moich wiele obijają się o rynny powracają znów na czele Jam poetą wibrującym...
Wizje zmieniających się galaktyk na różnym stopniu rozwoju jak lot szybowcem w gęstej mgle ku poznaniu wszystkiego we wszystkich czasach Widzę wszystko,zawsze bez konkretnej kolejności na krótko lecz w pamięci zostaje...
Korzenie przeszłości Zawiał wiatr Mrożące uczucie obecności Powiały myśli-strach Czerwone niebo Tak wcześnie, a tak ciemno Poczułem dotyk Tak chłodny,jakieś kroki Wspomnienia z przeszłości Znów zawiał wiat...
Idziesz drogą a tam przed sobą widzisz zgliszcza murów twardych Odwrócone od ciebie korony drzew w kierunku jasnej gwiazdy A dalej za ciemnym cmentarzem tych których opuściłeś Karmisz się blaskiem księżyca zamartwia...