kuszące przyciągające lepkie od pożądania zmysły pochowam w kieszeniach zgaszę światło wyłączę pokusę nie wypełznie przed wzrokiem ciekawskich wtedy myśli przymarzną do głowy a muzyka skurczy się do szumu radia…

niby pustka a wszędzie ty w gazecie w książce na plakatach jedno słowo czytam na okrągło pochylam głowę popełniając zbrodnię myślenia niezdarnie maluję długopisem doskonałe osamotnienie duszy imitację spokoju

mówi do siebie i nic niedokończona gwiazdy topnieją monotonia cyfr z kalendarza tęsknoty tyle co wolnego czasu może robić co zechce a wsiąka w byle jaką rzeczywistość

normalnie to szare a jak tylko poczuje wolę bożą to matko jedyna nie możesz oderwać oczu wypisz wymaluj książę z bajki lata wkoło roztacza wdzięki wznosi się opada a potem niezainteresowany zapada w stan letargu ener…

bądź na co dzień niezbędny jak powietrze życiodajna woda trawa wszechobecne wróble uśmiechu bolącej głowy wyjmując kolce lęku usuń co nieważne smutne niepotrzebne pochowaj żal zauważ groszki w sukience rogi za uszam…

bosa jak wędrowne ptaki półnaga jak storczyk który zgubił kwiaty rozebrana jak pietruszka do rosołu wieczorem cichnę kulę się razem z wstydem plackiem padam żebrząc o jałmużnę życia uśmiech w cierpieniu i potulnie s…

za ciszą ukrytą w chlebie niebem gwiaździstym w ciepłą noc czerwcową sumieniem całkiem czystym nieskazitelnym jak komunijna sukienka ścieżką leszczynową żwirem na drodze delikatnymi rumiankami konwaliami na wiosnę jask…

chciałam pomalować świat przykleić uśmiech przewartościować ideały zmienić każdy dzień i każdą noc zaczarować wszystkie wspólne chwile teraz zabieram odepchniętą dłoń i chowam do kieszeni

kolejny raz pękło niebo prawda nie istnieje to tylko złudzenia jakieś resztki znalazłam w śmietniku aktorstwo perfekcyjne albo marne całkiem kłamstwem ziemia kłamstwem niebo nakarmieni chlebem obłudy brzuchy nam ros…

czas schować do szuflady skarby lata kamyk z gór garść muszelek łąki w kwiatach choć przed nami smutna jesień i chłód zimy do kochanych miejsc powrócimy

kiedyś poukładam myśli spięte agrafką każdą zaszufladkuję i opiszę nadam numer porządkowy ułożę równiutko jak klawisze pianina czarne białe czarne białe cisza

zatrzymaj się wietrze co pędzisz czarne ciężkie chmury ty co podnosisz liście opadłe dawno z drzew co nędzarzowi zrywasz ostatnią koszulę i tak prześwietlasz aż zostaje nagi co grasz melodię niemiłą dla ucha a tyc…