Obdartym istnieniem, mgiełką światła, zagubioną ciszą, wodospadem udręk, burzą myśli, zachmurzonym niebem, dzikim zwierzęciem, nieufnie biegającym po lesie, kryjącym się.

Patrzę na twarz, która ból ucieleśniła, spirala emocji, obojętnym rytmem osacza Mnie, nieprzewidywalne, niebezpieczne. Powiedziane mi zostało "żegnaj". Żegnaj szczęście, żegnaj światło, żegnaj miła.