trzymając za ręce wolność nie mając granic zdrowego rozsądku działamy na zlecenie życia manifestując niespełnioną wobraźnię

Łzy wspomnienia marzenia radość śmierć miłość nienawiść łzy nie zawiodą

Zaparkowałem samochód na bezdrożu od lat czeka na szanse powrotu trasę znowu wyznaczy zrządzenie losu uśmiech Twój zostanie drogowskazem niekończąca się endorfina wypełni bak wyruszymy... gdy kiedyś nie będę sam

uciec w świat fantazji, rozmarzonym, nieobecnym być przetrwać kolejne fazy snu z garścią marzeń spodziewając się strażnika czasu - swoją melodią wzywa do powrotu zwanego dalej życiem

Kolejne wspomnienia oblewają dno pokalu skruszony lód niemający wyrazu dryfuje w obłędzie marzeń dodany kwas jest dla mnie niczym nie jest w stanie zabić smaku goryczy ostatni łyk

odsłonięte okno wpuszcza popołudniowe promienie słońca skupiają się gdzieś w jednym punkcie rozjaśniając wszechobecny mrok cisze zawieszoną między sześcioma prostokątami przerywa co chwile nierówny oddech człowieka zamknięt…

Pożegnania nastanie czas Dwa miesiące nie będzie nas Obok siebie Przyjdzie tęsknota i smutek Za dniami i chwilami Za słowami i gestami Za wszystkim tym, co nas łączyło I gdy w samotności wspomnimy siebie Poczujem…

wspólna droga wspólne marzenia i wspomnienia sny pełne nas wszystko to tworzy nasz świat świat pełen barw gdzie wiosna i lato trwają cały czas gdzie nie ma juz smutku i łez bo ból kojony jest Razem przetrwam…

patrzac w przyszlosc cofam sie przeszukuje mysli nic nie jest pewne lecz trwam w tym bo warto miec swoj cel brak polskich znakow spowodowany brakiem ich na klawiaturze

Najpierw splywa po policzku Niosac Ciebie w swoich wspomnieniach Nastepnie muska usta tak jak Ty to robilas i wnet spada na serce bo w nim zawsze jestes p.s pomijalem polskie znaki poniewaz nie mam ich na Obczy…

Znowu źle Zabij mnie Jeśli tylko chcesz Nie powiem nic Nie uronie nawet łez Poprostu skończ to co boli Cię p.s tytuł taki bo wiersz powstał w czasie trwania utworu

Błąd tak to podsumowałaś Osiem miesięcy minęło Dziś się wszystko skończyło Słowa są już nieważne Gesty są już mało poważne Zostały wspomnienia Choć wiatr je porywa Zostały marzenia Choć deszcz je rozmywa Błąd ta…