Utwory

tęsknota co przeszywa na wskroś wypełnia każdą komórkę ciała brakiem grą o sumie zerowej znaki zapytanie, wykrzykniki i wielokropki mozaika z czarnej smoły w cudzysłowie

na powitanie rzucamy sobie resztki z Pańskich stołów żegnamy się w locie bo lecić nie przestajemy pytamy serdecznie półsłowkami uśmiechająć się wczorajszym rozczwarowaniem płacząc zamykamy ocz...

Cienkimi nićmi pozszywani jesteśmy. Tak cienkimi, że czasem po nich depczemy. Między twarzą, a twarzą. Między mordą, a mordą. Niekiedy. Nić staje się wstążką ozdobną. Jarmarczną kokardką. Szn...