brzoza12

Wreszcie spokój wreszcie ulga już nie czuję ból gdzieś odszedł błogo mieć ciszę i wreszcie zasnąć śnić obłok jasny i falę z piaskiem obudzić rano uśmiechnąć w słonko widzieć śnieg skrzący mieć cudny nastrój.....

Wyszłam rano but zmoczyłam teraz sobie odpoczywam leżę na wznak na kanapie nic na face mi już nie kapie. Jak ten kot rozleniwiony co szampana trzyma w dłoni leżę sobie no i czekam z tym czy owym ciągle zwlekam. Tak c...

Weź ....się postaraj i weź... się nie leń przecież to Boże Narodzenie nie rób broń Boże na "aby aby" bo Roczek Nowy będzie zbyt słaby weź....i posprzątaj nie tak na niby weź...i ogarnij te brudne szyby i staropolskie ugo...

Napiszesz do mnie jeszcze? Jakiś wierszyk czy coś? Nieśmiało ciebie pytam bo onieśmielasz na wskroś tym wierszem z atmosferką co bez treści bez słów tym czymś co tak tremuje że....rozmarzam się znów.

A serce ciężkie jak głaz dźwiga troski i lęki z godziny na godzinę jakby staje się cięższe bezsilność wypływa łzą a bezmoc szlocha męką sączy się gorzką strugą z twoich udręk odmętów przełykasz ocierasz sól uśmiechasz...

A ja tobie w listopadzie coś na jesień podaruję coś ciepłego coś miłego czy ja wiem? Może szalik rękawiczki może czapkę na guziczki albo wierszyk taki czuły tobie dam co otuli i ogrzeje twego ciała zimne knieje i po...

Moje myśli dziś ciepło otulam szalikiem niechaj się nie oziębią niech grzeją płomykiem uśmiechają radośnie do duszy nad zniczem co z nami dziś bawi się ognia muzyką....

Ooo...Proszę Pana Pan się myli nie jestem ja znajomą tą zwyczajnie jest Pan jak ten cynik insynuując narrację swą. Pan tak konkretnie opowiada historię naszą jak ze snu że nawet chciałabym uwierzyć zaprzeczyć muszę jednak...

Ciało...Pedagogiczne dzisiaj zmęczone bo Święto miało niewydarzone zamiast uśmiechu zawodu mina Minister pyta gdzie jest przyczyna przecież podwyżkę Ciału P. daje a Ono kwaśny uśmiech rozdaje... Teraz w fotelu...

Żegna się z latem ogród wrzosami zieleń się płoszy pastelami odcienie żółci brązy szkarłatne wabią motyle już ostatnie a bluszcze skromnie czerwienią krzynę czekając złota i bursztynu niedługo zniknie feeria ko...

Jesienna róża u furtki kłania się pod ciężarem pieszczona deszczem i wiatrem gubi swe płatki różane...

Siąpił deszcz na dachy w tym i na mój trafił nostalgią zastukał jakby chciał odszukać cichutki szept mokry łzą zroszone okno i rzewne płakanie... zabrał moje spanie. choć je otuliłam po uszy okryłam dzwonki kropli de...