dingleberry

krzyk dzikich róż uginał się pod ciężarem taksówek kiedy wybiegła zapomniała szalika stopa za stopą upadła krwawiły kolana weszła do jednej z nich

usiadła na ławce w paru skokach zaparkowała jej ciało sprężyste uniosło się do góry parkany pokryła mgła

ten ścisk jak parker w spodniach tusz cały wylał się nie wiadomo czy to siniec czy tusz

mięsiste krocza dziewic pachną kwiatami nie to co za kilka lat

wszystko co mogę o niej powiedzieć jest zakazane przez to fascynujące

w pszeźroczach klaustrofobiczne sutki potarte o tamburyn ciemnieją widzę jak mnie obserwujesz spójrz w lewo zza roku wychylam się juro pójdziemy na stację z ulubionego skwerku będziemy oglądać kosmiczne zawirowania...

opustoszały ulice jego niskie IQ zbanowane ślepcy przechodzą przez ulicę a samochody jeżdżą w krykieta orkiestra dęta dyma walca

twój orgazm zabawnie wygląda jak obraz malewicza jemu chyba też stawał przy malowaniu

onaniści są jak wilgotne ścierki pryskają gdy ich potrząśniesz

intrygantka spełniła swój obowiązek jaj chude ciało rozłożone na temblakach rozsypało się trzeba zetrzeć kurze

tampon jak cygaro pomyłka proszek w walizce kielonek na grzbiet

prykała prykała z nosa jaj lała się sadzawka ucząc dziecko pływania paznokieć ułamała