Daj mi Panie poczuć choć przez chwilę Twą obecność w cichej adoracji małej Hostii co żyje i kocha cenniejszej od złota monstrancji

Uwierzyć to przyjąć Prawdę za swoją i wziąć ją bez lęku do siebie

Wybieramy codziennie między dwiema drogami pomiędzy tak i nie między życiem i śmiercią Wybieramy codziennie wierząc albo nie wierząc pomiędzy niebem i piekłem

Śmierć to ta chwila na którą czekamy w nadziei gdzie wszystko staje się i nowe i święte Nie płaczcie już po tych którzy trwają szczęśliwi

Jesteś nic nie mówisz ja też milczę Ta chwila w swojej ciszy daruje nam siebie

Wokół grobu nastała cisza umarł Pan więc wszystko się skończyło czego chcesz jeszcze od nas nadziejo?

Pod Twoją obronę uciekamy się gdy życie boli nas swoim bólem

Usiądź przy mnie przy szklance herbaty niechaj trwają ja i ty i cisza Tak bym chciała czas niedobry zostawić za drzwiami by nie dotknął swym chłodem tej chwili

Jesienną porą rozsypały się moje marzenia nie spełniło się co się nigdy spełnić nie miało i odeszło tak po prostu bez zalu

My wciąż nieba szukamy choć pod stopami ziemia czy to tęsknota jakaś próżna czy może już nadzieja

Czy Miłość jest bólem? Wszak nie wie nic o bólu kto nigdy nie kochał ni o Miłowaniu kto nigdy nie kochał i śni się niektórym że Miłość jest bólem i śni się niektórym że ból jest Miłością i śni się tak mocno aż ludzie ni…

Kiedy Słowo bólem się stało a Ciało z Krzyżem złączyło się w jedno zapłakał Bóg