gizela1

rwący w jutrzenność zostawia chmury na tamtym niebie ptak wczorajszy

noc mnoży ciszę w centrum cisz cisze tętnią nocą

spuchłe w zasinienia obrzęk jęczy wiatrem

porywista gdy on gwałtowny w bezdżwięk obok siebie

więcej od nieba jego wpływ ocean morzem może obłokiem oceanów

szerzy się niebo w nieujawnienia bóg woła ptaki nie wrócą

wszystka niczym ptaki minione fantom

rozwiana w kierunki treść nocy prędkość ciszy pełnia

zakłócenie zachmurzeń motyl na pośladku

jej tok potoki konsystencja nocy

rozproszona musuje w nieproporcje pienią się obłoki

bezbrzeżny płynie przez siebie noc rozpętana