gizela1

mnożą się z chmur w dół sennie powielone umrą na włosach ptak sfrunie w ciszę

maluję oczy ocean jak gałęzie niespokojny jego szukam czy nocy

zaczęta schodzi w nieuniknienia jej powiew ciemno senny

jej bladość na tle nocy bez niego i z nim może anioły mrożne

zniknięty wróci na niebo czarność czuła sen cichszy od deszczu

w sen utkwione uderzenie światła drzewa wsparte o słońce

jasny nad nią nagą błyszczy chwilą

biała pionowo z linią chwiejne kreski bez motyli

noc sen z nocą dotykanie dwa kolory w pocałunku

białonoga bez włosów zamilkła sterczą drzewa

ze snu wyszeptane malowałam myślą dotykały się białe niemotyle

myśli ich kolor niemówienia snu nie słychać chmury głośno płyną