pożegnanie jest jak śmierć która zawsze będzie domagać się zmartwychwstania
L
llukas13
KrakowW serwisie od 2012
wierzę w swoją nieważność codziennie trwa adoracja każda chęć jest marnością wciąż pragnącą znaczenia wierzę w swoją nieważność kiedy patrzę na niebo burze niweczą domy skrzydła stapiają słońca wierzę w swoją nieważnoś…
Pozwól jeszcze raz zachłysnąć się powietrzem które znam, tym razem będę umiał przejść przez mgłę, rozmnożyć chleb Pozwól jeszcze raz dotknąć czyjąś dłoń tym razem będę umiał dać nadzieję, kochać bardziej Pozwól jeszcz…
zostawiony w dziecięctwie na pastwę nicości i pustych bajek szukam w wieku dojrzałym nauczycieli czułości, mistrzów bytu lecz... ta ręka prowadzi mnie ciemnym korytarzem... w komnatach mroku odnajduję tylko bydlęce pos…
błądzimy jak ślepcy szukający domu tandetne błyskotki kładziemy na ołtarzach nieoszlifowaną miłość kopiemy z pogardą wciąż od nowa omijamy dobre porty, przyjazne ramiona by kosztować zakazanych owoców, zatrutych pych…
najgorszy moment gdy niebo spada chmurą do szklanki wypijasz gorzką deszczówkę... niezaspokojony apetyt błagał o ambrozję to tylko życie życie octem i żółcią płynące
wymyślone wspomnienia wydumane nadzieje nauczone radości pieczołowicie pisane w pożółkłych zeszytach jak ocalałe skrawki pragnień udawane miłości nieprawdziwe rozstania umówione powroty bolą mocno jak gdyby cierpie…
próbuję zamknąć drzwi pożegnać te ściany, wyznania, kłótnie i firanki... z letargu budzi mnie skrzypienie nienaoliwione postanowienia zawsze wołają o pomstę do nieba zastygam przed progiem niezdolny skorzystać z klu…
kolejny dzień zamyka wieczność, przede mną noc ...jakby śmierć do czego jutro zmartwychwstać, gdy nie mam władzy by zamienić wodę w wino wierzę w cud, który nigdy się nie wydarzy wskrzeszam Łazarza który wciąż cuchnie…
nie złorzecz bogom jeśli kajdany zwieńczą twe serce jedynie będąc więźniem poczujesz pragnienie prawdziwej wolności tylko wtedy poczujesz jej sens jeśli doświadczysz zniewolenia piłuj kraty uczyń podkop z miłością…
przyleciałaś... skrzydłami muskając skrawki moich pragnień Twoje orzechowe oczy mówiły więcej niż słowa Jak zawsze przy takich rozmowach godziny mijały jak chwile zdziwione zegary pogubiły wskazówki i pierwszy raz…
dwa szlaki przede mną jeden mieni się słońcem lecz wieje tam pustką spotkam tu tylko podobnych do mnie którzy sprzedają godność za pieszczotę promieni drugi ściele się cierniem lecz pomiędzy bólem leżą najprawdziwsz…
Utwory: 43
Publiczne komentarze autora
pszczółeczko · firlo
bardzo podoba mi się forma, ten wiersz można czytać od początku do końca i znów od początku i jakby dopiero wtedy stanowił całość, gratuluję pomysłu, co do treści, trzeba uważac jaki nektar się zbiera...:-), pozdrawiam
strwożona dodaną puentą · pańcia
ciekawy pomysł, zwykle w słowach się wyrażamy, Ty zaś za tymi słowami chcesz się schować, ogólnie fajny motyw, w dzisiejszych czasach częstop się ukrywamy w różny sposób, trochę drażni mnie końcówka, zwłaszcza zlirycznię, lubię słowotwórstwo ale tu akurat mi trochę zgrzyta, poza tym duży plus, pozdrawiam:-)
egzamin · yannis
pamiętam tego typu rozterki:-)
życie... · llukas13
bardzo trafne pytania Sebo:-) pozdrawiam
Poletko Pana Boga * · duch44
i właśnie, jak tu wrócić do początków, gdy ortodoksyjnie się dbało o to poletko, fajny wiersz, trochę mi się nie podoba końcówka, nie zawsze wiesz czy jesteś gotowy wytrwać, zwykle czas weryfikuje cele wcześniej obrane, pozdrawiam
kraj pięknych kobiet · sarahkane
kaktycznie, wszystko teraz większe i sztuczne jeśli chodzi o seksualność, nadinterpretacja w każdym calu i co do każdej części ciała, niektórzy zapomnieli już chyba czym jest sex i jakim potrafi być szczęściem gdy dotyczy ludzi, którzy się kochają, pozdrawiam:-)
świątynia · Mizogamista
przedstawiłeś sugestywny obraz świątyni, tylko jaka to świątynia?? czyżby Twój wiersz miał być przejawem antyklerykalizmu...??
2050 · Gryf88
faktycznie, postęp w dzisiejszym świecie idzie niewiarygodnie szybko, na naszych oczach wszystko się zmienia, powstają nowe możliwości, łatwo można się pogubić, czasami tylko tęsknota za rzeczywistością, która była prosta i bardziej liczył się człowiek, pozdrawiam
ot marzenie · takietam
pierwszy krok może zrobić też druga strona...:-)
Do telemaniaka · gaja
czasami łatwiej żyć, cudzym życiem, podpinać się pod kogoś gdy samemu brakuje odwagi, pajacować, potem się żałuje, taka jak napisałeś, gratuluję:-)
Zmierzch romantyczności · pańcia
Pańciu, jak zwykle rewelacja, masz swój własny styl, choćbyś się nie podpisała wiedziałbym że to Twój wiersz, to duża sztuka:-) Myślę że wielu z nas nie docenia swojej własnej siły, ujawnia się ona dopiero w sytuacjach kryzysowych, jak w Twoim wierszu, czasami trzeba wiele przejść i solidnie oberwać aby odkryć siebie i swoją siłę, pozdrawiam:-)
-Trzy Wskazówki Przeżycia- · sebo1944
fajnie ująłeś życie człowieka jako metaforę pracy zegara w skali mikro:-) wszyscy przecież podlegamy czasowi, którego skutki odczuwamy zarówno w ciągu jednego dnia np. jak spóźniamy się do racy, jak i w ciągu całego życia np. jak zaczyna nas łupać w stawach gdzieś między 60tym a 65tym rokiem życia. Motyw wiatru, który zarówno budzi do nowego życia (uruchamia sekundnik) jak i późniejsze prawdziwe życie bez płaszcza ochronnego z wszystkimi trudami i burzami (minutnik). Potem przychodzi za piętnaście dwunasta. Czasami wyobrażamy sobie jacy będziemy na starość, przerażająca jest czasami samotność tych ludzi, którzy często dokonali już wszystkiego w swoim życiu, są już niesprawni, zależni od innych, ich życie wypełnia czekanie albo na odwiedziny dzieci bądź wnuków albo na zdecydowane działania Zegarmistrza. Najsmutniejsze jest to że czasami nie mogą doczekać się na to pierwsze... Dobra robota Sebo, pozdrawiam:-)
O mnie
muzyka, słowo pisane
- Miejscowość
- Krakow
- Województwo
- małopolskie
- W serwisie od
- 2012
- Ostatnia publikacja
- 10.07.2016
- Wyświetlenia utworów
- 4 467
- Reakcje na utwory
- 293