nieanna

rozsiądę się w wygodnym fotelu wyciągnę nogi i udam do nieba :)

a w niej poeta i poetka czy to słona łezka? bańka mydlana? szklana pułapka... przezroczystość, ani nicość, ani wszystkość chciałabym znaleźć się w życiodajnym deszczu a potem zamieszkać we mgle... i z tobą r...

procent wierszy jest dla mnie nie do strawienia jednak pozostały jeden pochłaniam ze smakiem czasem mniej znaczy więcej czasem jest to poezja

cisza jest piękna cisza jest jest odpoczynkiem dla dwojga uszu i oczu i nas głośnych osobników bez rozumu język tego nie wypowie jak bardzo

których znałam i kochałam odejdę i ja, którą znałam czy kochałam?...

i ludzie płaczą... a planety szaleją szaleją się śmieją bo zrodził się Ktoś

pełen tajemnic... szmaragdów opali onyksów... jantarów malachitów... księżycowych i słonecznych światów tego nigdy nie ma młoda kobieta nic tylko rubin i diament krew i cięcie śmierć bez zmartwychwstania

i wraz z tą konstatacją mądrość rozpoczyna swoją wędrówkę jeszcze długa droga przed nami "wytrwałość igłą wykopie studnię" przysłowie murzyńskie

a teraz ktoś mi je podsunął ujrzałabym siebie obcą z lustrem łatwiej widzę że jestem taka sama choć wciąż inna paradoks bez niego motyl przyszpilony

prowadzą do centrum bądź na peryferie to zależy od tego w którą stronę się idzie

jak dwie treściwe strofy balansujące w osobnych przestrzeniach złączone sensem jedynej poezji

to my poetki poetessy całe w słowach a zawsze niedopowiedziane...