Przejdź do treści
N
noemitka

noemitka

WarszawaW serwisie od 2012

Zwyczajny człowiek

Utwory (noemitka)

Nagrania: 2 · Interpretacje tekstów autora

Zobacz nagrania →

ten dom był twoim domem różany ogród twoim rajem dzisiaj pozostały tylko ślepe ślady stary płaszcz z dziurą na lepszy świat i zapach niedopitej herbaty odszedłeś jakie to życie jest krótkie

noc utkana zachodem słońca rozgrzesza chore ego z samotności proszę o kromkę miłości by głód choć na chwilę oszukać nie odchodź z księżycem w kieszeni zostań niech niebo zapłacze szczęściem

modlitwa

O życiu

przede mną wieczność jedno życie i boska miłość na odczarowanie grzechów szczęście mieszka za rogiem wiatr niesie zagubione skrzydło anioła otulone pajeczyną wspomnień od niepamięci i łez zachowaj mnie Boże

nie życiową samotność zakopałam w ogródku ogrodziłam płotem zapomnienia no wiesz tam pod starą akacją odeszłam nie zostawiając adresu tylko akacja stała się jakaś inna przyjęła ptaki z biletem donikąd

kiedy spałeś ukradłam ci kawałek życia podmieniłam kilka chwil by oszukać czas zobaczyłam cień szczęścia w lustrze cisza zakurzonych wspomnień szuka dawnych łez sklejam połamane miłości

marzy mi się dom na końcu świata bez adresu z uśmiechnietą jabłonią zapominalskim wiatrem dziurawym płotem bym mogła zakraść się po miłość pragnienie otulone ciszą jest moją modlitwą

chowam przed światem małe smutki wrzucam je do dziurawej kieszeni codzienności lecą w nieznane przed świtem wracają cicho układają się do snu śnią o wielkim szczęściu i sercu utkanym miłością

ubrany był w ciepły oddech nocy skrzydła utkane niebem związały go z ziemią na wieki wieków amen nie mógł odfrunąć bo miłość go zatrzymała Anioł nadziei obudzony cichym szeptem serca usiadł by odpocząć zost…

25 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie