Ciepłymi słowami żegnam, już z oddali i pustej stacji nie przysięgam, że czekać będę. Jak coraz cichszy stukot iluzji, wspólnej obietnicy, rozrywasz więzi naszej okowy. Nie zapomnę Cię.
ssaq
W serwisie od 2006
Pożółkła fotografia wyryta w czasie, pokryta kurzem z drżącymi odciskami starczych palców, ręki co pamięta jakaś Ty była piękna.
z nieba śpiewa, hej pod drzewa hop dam nura chlap kałuża choć nieduża. Dalej mokry pójdę cały. Hej hop, Choć chlap.
Głośne dzwonków dźwięki gąszcze, słyszę zbliżające z dala chrząszcze. Tupot, stukot coś tam świszcze, to nie chrząszcze, to krowiszcze, co wydechem dziarsko mlaszcze rozdziawiając mućki paszczę, wnet obraca rymy w zgli…
W świadomości, istnienia ogrodzie, duchowym łonie, sensie człowieka, swoje myśli rozkładasz na pierwsze. Ostrożnie, na duchowej posadzce, z ciepła uczuć i zimna pragnienia mozaikę układasz, sumienia lustro. Tak s…
Czemu trudzisz swe organy, galaretowate dajesz znaki, kiedy jesteś łyżką brany w słoik szczelny, pienisz smaki? I wód wrzenia nie uświadczył, gdy w stan szklany tak okuty, pary tchnienia nie wybaczył... Denko z…
Tu analogowo, twarzą do lustra, gdzie metalowe, własne odbicie, cyfrowym okiem teraz kopiuję... To atomowe stosy, chrzęsty morficzne, zgrzytliwe cedzę subsoniczne fale, elementy te scalam przesyłam d…
Czuję odór mięsa woni kiedy łyżkę trzymam w dłoni, czarci zapach nie uchroni od cuchnącej pepperoni. Patrzę warzyw, tak w pogoni, "świeżość" jego nie przesłoni obraz co się zza wyłoni, znikaj z łyżki, pepperoni!
Jak kwiat róży delikatnie bijący swym ciepłem, zapraszasz słodkie chwile. Kiedy zapomnienia zapach czasu wzniecasz, a pustki otchłań przemieniasz w tęczę, wtedy chcę być rosą, słońcem w zenicie, by pąk zmienić w modry kw…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.