Przejdź do treści
Czytanie

O godzinie dziesiątej trzydzieści

W sierocińcu o dziesiątej trzydzieści
Chłopaczka ludzie znaleźli
Leżącego na podłodze
Płaczącego i w trwodze
Krzyki: O wielki Boże!
Uratuj pan to nieboże!
Do lekarza dojechali.
Na wyniki badań czekali.
Wszystko uważnie śledzą.
I wreszcie już wiedzą.
że to abazja- rzecz okrutna
I że Stasia historia tak smutna
Stanie się smutniejsza jeszcze
Gdy powiedzą o tem wreszcie
Straci zupełnie poczucie humoru
Stasiek- sierota z wyboru...
44 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.