Przejdź do treści
Czytanie

~~~

O życiu
Mimo chłodu na dworze wyszła na zewnątrz. Chciała być sama choć przez chwilę. Czuła,iż musi zrobić rachunek sumienia... -Może to sprawi,że te myśli nie dające mi żyć odejdą? Spojrzała w niebo gdy blask Księżyca przeszył ją na wskroś. Tak jakby palec Boży dotknął jej serca... W końcu poczuła się wolna... Wolna od zmartwień... Wolna od myśli bijących się w jej głowie... Po prostu wolna... Po raz pierwszy odetchnęła pełną piersią. Tak jakby w jednej chwili odnalazła siebie... Zniknął żal... Zniknęła bezradność... Odeszły zmartwienia... Zapomniała o jedynym przyjacielu na ziemi jakim był mąż... Nikt już się nie liczył, tylko chęć pojednania z Bogiem w Niebie... Czuła,że tylko t o może ją uratować od ludzkiej nienawiści i wszechobecnego zła. Wiedziała, iż pozostawi smutek i łzy... -Ale czy będą one szczere?? Długo nad tym rozmyślała (nie tylko tego wieczoru). Kochała, ale nie była kochana... Ufała, ale samej nikt nie ufał... Wierzyła, ale nikt w nią nie wierzył... Była dobrym "duchem" , który budził się w jej sercu gdy widziała smutek czy rozpacz... Sama jednak nigdy nie spotkała kogoś takiego... Wierzyła w lepszy świat, który przynosił jej tylko rozczarowanie. Nie wytrzymała... Ruszyła w swoją ostatnią podróż-do Nieba...
Polub 1
48 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 11 lat temu
wybacz życiowa lecz wydaje mi się przegadany...i z pewnością nie jest to wiersz, coś w rodzaju prozy bardziej. I dlaczego zwroty typu księżyc i niebo napisane z dużej? tych wszystkich wielokropków bym się pozbyła... pozdrawiam:)
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.