Pośród drzew w ciszy zasypiasz mój świecie narzucony odgórnie w wilgoci głębokiej krainie snów dzielę swoją ziemię z tymi którzy myślą że są tu przez pomyłkę… smród wolno odchodzących dusz pisk próchniejących trumien i śpiew nocnych ptaków - towarzysze niedoli Pośród drzew w ciszy wolno odchodzę tam gdzie nigdy nie zachodzi słońce gdzie można się ponownie urodzić…