jak to jest zasnąć nie bojąc się o jutro zamknąć oczy tak po prostu nie trząść się nie z zimna nie zagryzać już pogryzionych warg oddychać miarowo spokojnie jak to jest czerpać radość z poranków kiedy słońce nieśmiało głaszcze po policzku lub szarością otula zachmurzone niebo jak otworzyć oczy i żyć nadzieją taką która nie umiera jak to jest w końcu nie czuć lęku nieustannego strachu czasami bez powodu umieć przejść spokojnie w codzienność z dnia w noc z nocy w dzień jak to jest nie bać się na pozór prostego oddychania myśląc o śmierci i bojąc się jej lecz jeszcze bardziej lękając się życia chwil jakie są podarowane jak to jest...