walczę ponad własne siły z tym czego nie mogę zmienić czego nie widzę co tylko w koszmarach podstępnie się ze mnie śmieje bezsilnym wzrokiem łapię wspomnienia zapisuję zdarzenia i chwile układam z nich scenariusze przetrwania mimo wszystko wyczuwam kwiaty wbrew wiecznej suszy smakuję owoce choć wszędzie trwający rozkład zabiera ziemię może to nadzieja która tli się we mnie nie pozwala zapomnieć że życie to nie tylko chwile smutku ale także chwile szczęścia