pięknie upadłeś przewracając dłonią flakon róże się rozsypały tworząc pogrzebowy wieniec woda skropiła twoją twarz jak letni deszcz nie padało tego lata do dziś nie mogę sobie przypomnieć gdzie cię pochowano rosły tam chyba brzozy może to były świerki śmierdziało świeżą ziemią nie dam sobie wmówić morderstwa ktoś o tak anielskiej buzi nie mógł przecież zabić nawet nie pamiętam jak upadłeś popychając cię odwróciłam głowę by nie patrzeć