w moim sercu tyle tęsknoty łez palących niewidocznym żarem bólu co dusi w piersi zostaliśmy by wierzyć zbyt szybko zbliżając się do śmierci tak oczywistej i tak nieuchronnej a wy oddani wieczności wspierajcie nas niekończącą się modlitwą tak potrzebną i tak zbawienną byśmy się kiedyś spotkali otarli łzy w wiekuistej szczęśliwości