codziennie biję się o jutro spragniona doznań delikatnych poruszeń serca wylewam bezkształtne łzy obleczone goryczą czekam z przekonaniem że wszystko się zmieni daję upust nerwom wykrzykując nieme sylaby i głoski czasami ranię czując krótkotrwałą satysfakcję później nękające wyrzuty sumienia żyję pełna niedoskonałości zapisując wspomnienia na papierze z nadzieją że przetrwa wszystko by po latach pochylić się nad przeszłością pełną codziennych niezwykłości i wyszeptać pod nosem ... warto było