Przejdź do treści
Czytanie

Obudzone kolory

Nie ma kwiecistych łąk tylko szare pustkowia niezrozumienie płodzone co chwilę i dym tytoniowy w ustach kolejna planeta umarła kiedy spadała zrobiło się ciemno oczy zamarły w bezruchu dobrze że to nie ziemia kiedy księżyce wpadły do morza gwiazdy stały się jaśniejsze skąpane w żółci wschodu rozbłysła kolejna zorza barwy narodziły się z krzykiem to nie koniec dzień się rozlał kolorami
127 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.