Ocal od zapomnienia

stoję przed tobą naga
odarta z codzienności
przepełniona goryczą
choć pusta

w oczach wypaliły się iskry
kolor ziemi nie odbija nieba
łzy pozlepiały rzęsy
źrenice zamarły

tylko moja dłoń w twojej dłoni
może przywrócić poczucie sensu

tylko twoja dłoń wyciągnięta w moją stronę
może ocalić od zapomnienia

stoję przed tobą naga

nic nie ma sensu

zapomniałeś