liny krępują ruchy jak mucha w sieci pająka pogrążam się bezpowrotnie poddaję się zniewoleniu w chwili odwagi zapominam o bólu zamieniam go w przyjemne mrowienie niecierpliwe pulsowanie gorące szczypanie krwiste ścieżki na ciele zmieniają się w drogi kreślą autostrady przyjmują kolejne razy fala rozkosznego cierpienia przyprawia o zawrót głowy i przez chwilę nie wiem czy już spopielałam czy jeszcze płonę...