zapadam się tonę we mgle wciąż szukam światła może kolejny krok ku tobie pozwoli dotknąć dłoni jak dawnej kiedy się zakochaliśmy w sobie w młodym świecie teraz wszystko jest jakby ciemniejsze smutek przysłania słońce a nasze oczy pozbawione blasku matowe nieobecne patrzą zupełnie siebie nie widząc mijamy się w codzienności jak ludzkie skorupy ... pozbawieni życia