zarumieniam się dla ciebie kiedy zniewolony żądzą spijasz ze mnie krople nocy jak spragniony wędrowiec docierasz do źródła czcząc jego życiodajną moc cała zamieram w twoich ramionach by po chwili unieść się nad ziemią i niebem roztapiasz mnie sobą pękają resztki lodu ogniem rozgrzane do nieprzytomności staję się tobą a ty mną płonie już jedna pochodnia nie dwa ciała z tobą się spalam