Niektóre dusze śpią cicho pod ścianą krzyczą w nocy czasami przestraszone swoją obecnością martwe róże w wazonie stwarzają pozór normalności tylko pająk nieudolnie buduje sieć naiwny perfekcjonista serca złożone w ofierze niedowiarkom biją nierównym rytmem o świcie kiedy słońce zaprasza do życia niechciane wcale nie mamy dodatkowych noży zastygłe w ciałach zardzewiały kolor tak bardzo się zgadza Zegar zatrzymał się na dwunastej