Gołębim śpiewem kołyszę mną wiatr Co w mych snach łez koi smak Ja stoję nad urwiskiem targany koniecznością oddania w przód kroku Zapędzony wilk Instynkt drży w amoku Trzask wody rozpadającej się o skały Szkło o podłogę Kryształy Kuszące spokojem słońce rozświetla ostatnią drogę Nie zawrócę, ucieczki to kres Jeden krok opada ostatnia z mych tez Oddany walce hołd, w zew wolności.