chwila

Teraz zyje, a za chwile umre....
Mowiac chwile mam na mysli zycie,
Bo tym zyciem jest ta chwila.
Chwila, ktora przeplywa
Lecz nie wolno, lecz nie delikatnie,
Wszakze rwaco i okrutnie,
Wpadajac chaotycznie do burzy mysli.
Tej mysli krazacej wsrod smierci,
Tej smierci, ktora przyjdzie juz za chwile.
I skonczy sie chwila...
A wraz z nia to wszystko
Co do niej nalezy.
Wtedy ostatni wdech powietrza,
W ostatniej sekundzie,
Z ostatnim obrazem w oczach
Stanie sie nie do odwrocenia .
Bo smierc to koniec poczatku
Jednoczesnie bedaca poczatkiem konca.
Tego konca, ktory daje nowy poczatek zycia
A wraz z nim nowy koniec konca.