Przejdź do treści
Czytanie

grob za zycia

smutno życie porzucic i zamknąc sie w sobie,
życ czuciem własnym,własnych marzen przedzą,
lecz smutniej o wiele,byc na życia grobie,
i ducha skrępowac młodosci swej nędzą,
gdzie odnaleśc eliksir na tak wielki smutek?
gdzie odnajdę milośc ,marzenia i sny?
czyżbym z przeklętych tego świata była?
po cóż więc,te łzy i rozdarte serce?
czy tak odkupienie kupię?
czy swój grób za życia,opłakiwac musze?

39 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.