Nieznajomego codziennie mijałam, ale dziś go nie poznałam. Przechodząc obok jego ramienia, miał twarz jak z kamienia. Smutne i szklane spojrzenie, jak nigdy ciemne miał odzienie. Może coś się w jego życiu wydarzyło, a może tylko mi się pomyliło. Chciałam zatrzymać, zapytać, pogadać, lecz mój umysł zaczął odradzać: - Nieznajomymi w statusie jesteście, chodź codziennie widzicie się na mieście.