Przejdź do treści
Czytanie

Pozwolił Bóg

Pachnący szumem promieni zachód Słońca
cuci powiewem ciepła zamroczoną jaźń,
zdmuchnięta niczym kurz przytłaczająca maleńkość spraw najwyższej wagi
niknie w otchłani - by stała się światłość.

Bo bez światła trzech Cnót nie ma nic,
nie ma "ja",
nie ma "ty",
"my" również zupełnie zatraca istnienie.

Aby nie być jak chromy pień wśród stada galopujących drzew,
by uwolnić słowa więzione za kratami głosowych strun,
by człowiek człowiekowi człowiekiem stać się mógł
i razem by na Słońce popatrzeć mogli
rozbłysnąć musi największa zaś z nich.
43 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.