Jak ja nienawidzę ludzi! goniącego motłochu w przepaść Szeolu. Jak ja nienawidzę ludzi! ślepych na krew, głuchych na jęk, swojej duszy. Jak ja nienawidzę ludzi! zarazy tego świata, pleśni drzewa życia. Jak ja Cię kocham, Człowieku! Cudzie i Wynalazku niebios, Wyniesiony ponad wszystko, Gnijący w swoim raju.