Przejdź do treści
Czytanie

Prośba

O wierze
Kiedy przyjdzie uśmiechu kres, a kosa zgasi płomień życia, które tulę szczęścia łzą, to nie będę błagał rozpaczą o dalsze. Podziękuję za dar i chwil tysiące miłością zapisane. Ufność między niebem a ziemią, jak obłoki każdego dnia w darze Tobie ofiaruję. Z ścieżki którą kroczę własne brudy plewię, by serce dłużej czyściejsze było. Czy kocham bliźniego? Szczerze rożnie bywa. Jak obmyć oczy, oczyścić umysł, poskromić rękę i język, by duszę uzdrowić i Ciebie nie smucić? Prowadź mnie do Siebie, uszczypnij czasami bym przestał błądzić, oto Cię proszę.
70 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

D
donata 8 lat temu
i tak właśnie wygląda dzisiejszy człowiek a te inne zachowania buntowania i pogarda jest na pokaz jacy to my mocni i samo wystarczali ,serdecznie pozdrawiam
1 online · pitbull

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.