Za te serce które tak wiele bólu znieść musiało, Za te ręce delikatne jak jedwabiu nici, które co noc mnie otulały. Za oczy pełne nadziei i żalu, które na każdym kroku mej duszy pilnowały. Za słowa wielkie i małe, które czasem jak kamień w wodę przepadały, lecz częściej mą duszę radowały. Za tak wiele a czasem za nic, gdzie nicość ważniejsza od wszelkich granic. Za miłość tak bezgraniczną, jak wszechświat cały którą wciąż czuję, choć tak bardzo mi Ciebie brakuje. Za to wszystko Tobie i Bogu dziękuję.