W prostopadłościennych bryłach W gniazdach rozrodczych ludzkiego gatunku Mnożą się jak karaluchy Nowi członkowie cywilizacji Papierowe gęby od zawsze Przesiąknięte nienagannym dążeniem Do niekończącej się reprodukcji Byleby dotrzeć do szarego Koryta beznamiętnej codzienności Wyścig kto się więcej nachapie Rżną się jak rżnie się deski Drą się jak drze się papier