Przyjemnie na duszy gdy ktoś w pustkę kruszy, przy kawie zagada słowa w sens układa wtedy po prostu z nieodpartą chęcią poszukam siebie tą nieodgadniętą. Taką prawdziwą,żywą,naturalną choć z powłoki grzeczną i bardzo układną. On jednak,wybudza we mnie pragnienia ciało w gejzer bez problemu zamienia Tak,pragnę tego,niech mnie dotyka, niech pieści słowem do ucha mego, rozbiera rymem,całuje wersami, kosztuje całą,swoimi wierszami. Oddaję się bo chcę tego szczerze Chodź to co wyprawiam,sama w to nie wierzę lecz ta przyjemność jaką ja doznaję jest warta grzechu z wypiekami przyznaje. Sprawia ,że moje grzeczne ja, wchodzi w stan projekcji tak nasączonych seksualnością do oddania zdolnością :)