Przeznaczenie

Zakazana miłość Lecz przeznaczeni sobie Ona i On w jednej łączą się osobie On patrzy jej w oczy Ona trochę zmartwiona Boi się że oporu tego nie pokona On zakochany A Ona roześmiana Byc może nigdy nie była tak mocno zakochana Wpatrzeni w siebie Dwa serca złączone razem W innym wszechświecie,niczym najarani kwasem Jednak to jedność która nigdy sie nie skończy Pewnie twierdzą że nawet śmierć ich nie rozłączy Zmęczeni życiem które chcą tak spędzić razem Wsiadają w auto a On naciska pedał z gazem I coraz szybciej Wskazówka na liczniku rośnie Ona wpatrzona w otchłań cieszy miechę radośnie Jemu łza po policzku cicho spływa Jest już pewien że zycia tego się pozbywa Przed nimi światło Ostatnie słowa:"Kocham Ciebie Lecz nie lękaj się ,razem już na zawsze w niebie" Spletli swe dłonie Ostatnie ich spojżenie w oczy Noga z pedału Ich zycie doczesne się kończy Światło w tunelu Wkroczyli tam już jako jedność Rodziców smutek,żal i wyrzuty sumienia Ich dzieci zabrał Bóg i tego nic nie zmienia Dwie białe róże łączą się w ciemnym grobie To znak że dusze były tak bliskie sobie Starzy cierpią bo nie wiedzą co tu robić Ani córki,ni syna nie da się oswobodzić Teraz jest juz za późno na ich żale,jęki Dzieci skończyły przez nich swe miłosne meki