Potrafimy wzbić się w niebo niczym ptak. Lecz nie potrafimy rozwinąć skrzydeł… Boimy się zatonąć niczym wrak. Chodź potrafimy rozwinąć żagiel. Potrafimy komunikować się z osobą z drugiego zakątka świata. A odpychamy od siebie tych co są blisko… Budujemy domy, wieżowce, miasta. A nadal chcemy umieć wszystko… Potrafimy złapać tlen pod wodą, a na lądzie czasem brak nam tchu… Chcielibyśmy dorównać bogom. A i tak skończy każdy z nas jak trup. Wspinamy się po największych górach na świecie. A i tak nie potrafimy osiągnąć szczytu. Potrafimy być już prawie na mecie. I cofnąć się by nie stawiać czoła życiu. Potrafimy przeszczepiać nerki, wątroby, serca. A nie potrafimy zajrzeć w głąb człowieka. Potrafimy odbierać komuś życie jak morderca. Wciąż nie wiedząc co nas po śmierci czeka...